Dok se obala polako oprašta od miholjskog ljeta, planine Crne Gore obukle su svoje najljepše, jesenje ruho. A u krilu moćne Sinjajevine, ušuškano u gustoj bukovoj i četinarskoj šumi, čeka vas jedno od najljepših planinskih prizora. Zabojsko jezero, baš u jesenjim bojama.
Zamislite mir koji prekida samo šum vjetra i šuštanje opalog lišća pod nogama. Zamislite vodu koja, poput ogledala, reflektuje vatromet jesenjih boja. Od vatreno crvene i bakarne, do tople žute i smaragdno zelene. To je ljubav na prvi pogled.
Zabojsko jezero se nalazi pod strogim režimom zaštite u okviru Nacionalnog parka Durmitor na 1516 metara nadmorske visine. Iako površinom spada u manja gorska oka, njegova ljepota i netaknuta priroda ostavljaju bez daha.
Ovo ledničko jezero dostiže dubinu od čak 18,8 metara, što ga svrstava na treće mjesto po dubini u Crnoj Gori (odmah iza Crnog i Kapetanovog jezera).
Pored potočne pastrmke, jezero je poribljeno kalifornijskom pastrmkom, a njegov neobični stanovnik je i mala riba zvana brkač.
Ali Zabojsko jezero se ne opisuje, ono se mora doživjeti. I to baš sada, u jesen, kada je priroda najdarežljivija svojim bojama. Spakujte udobne cipele, ponesite toplu jaknu i fotoaparat, i zaputite se put Sinjajevine. Doživite mir, tišinu i nesvakidašnju ljepotu ovog gorskog bisera.
Kao dodatan motiv, sa portalom Share Montenegro svoj foto doživljaj podijelio je Ivan Drobnjak.
Podijelite i vi vaše jesenje kadrove.
Pridružite se diskusiji